Tytuł: Życie to jednak teatr
Autor: Rogalski Marcin
Tagi: życie teatr sztuczność obłuda kłamstwo maski
Epoka:
Życie to jednak teatr,
Wystawiamy w nim dość szczerą prozę.
Człowiek to jednak aktor,
Tyle, że wczuł się w rolę.
Bo kto z nas maski nie nosi,
Niektórzy nawet kilka na raz,
Choć większości wystarczy ta jedna,
Ta twarda i zimna jak głaz.
Czy nie aktora domeną,
Jest bycie tym kim się nie jest?
Tymczasem za życia kurtyną,
Martwimy się jak inni odbiorą nasz gest.
W skupieniu siedzimy wśród gości,
Za odświętnie przybranym stołem,
Zatroskani by nie okazać się,
zbyt kiepskim dla życia aktorem.
Losowe utwory:
Gdzieś daleko rośnie stary dąb Na łące mocno pachnie kwiat ... Więcej
Kim jesteś...powiedz mi kim jesteś!?
Czy dane jest mi Cię... Więcej
Ziemio krwią i ogniem płynąca,
na rozdrożach twoich s... Więcej
Blake William (1757-1827), poeta, malarz, miedziorytnik i my... Więcej
W kraju pieszczot słonecznych i woni uroczej - Pod namiotem... Więcej