Tytuł: O duszo...
Autor: Nocuń Tomasz
Tagi: życie, duchowość
Epoka:
O, duszo, duszo...o duszo ludzka
Błądzisz w swym ziemskim istnieniu
Niestety - o, słaba i chora! -
W wielkim - bez Boga - osamotnieniu;
Nie kwitniesz, gdy deszcz ciepły cię zrasza
A słońce z czułością pieści
I prawdy nie słuchasz już dzisiaj,
Co z wiatrem wśród drzew szeleści,
Gdyż zaślepiona modnym cieniem
Co w świecie kruchym rozbłyska
Pędzisz w szalonym cwale
Za tym, co umysł twój ściska...
O, duszo, duszo człowiecza
Rozłóż na wietrze skrzydła swej wolności
Uśmiechaj się, pięknem się zachwycaj
I dąż - ku doskonałości... 09.2003 r.
Losowe utwory:
Nemo- to ja.
Bez sensu istnienia
wśród bólu cierpieni... Więcej
Jestem nieszczęśliwym nieznajomym Bazgrzącym na ulicach Mek... Więcej
Bóg dał wolną wolę
i dwie dusze
jedną w kieszeni, ... Więcej
Martwe oczy wokoło, Martwi ludzie na zdjęciach. Martwe ocz... Więcej
przystałam
na chwilę
zostałam
na zawsze
prz... Więcej