Tytuł: Limba
Autor: Asnyk Adam
Tagi: samotność, tęsknota, uczucie
Epoka:
Wysoko na skały zrębie
Limba iglastą koronę
Nad ciemne zwiesiła głębie,
Gdzie lecą wody spienione.
Samotna rośnie na skale,
Prawie ostatnia już z rodu,
I nie dba, że wrzące fale
Skałę podmyły od spodu.
Z godności pełną żałobą
Chyli się ponad urwisko
I widzi w dole pod sobą
Tłum świerków rosnących nisko.
Te łatwo wschodzące karły,
W ściśniętym krocząc szeregu,
Z dawnych ją siedzib wyparły
Do krain wiecznego śniegu.
Losowe utwory:
Marki, Marki, przetrwają tysiące lat! Póki tylko starczy si... Więcej
Można nic nie mieć
A jednak mieć wszystko
I szczęście... Więcej
W lesie żyje wszelkie stworze
Każde z nich przerażać może... Więcej
Twoje ciało- genialna rzeźba stworzona przez mistrza.
Dpo... Więcej
Nigdy nie mów więcej mi jak trudno ci było odejść... Nig... Więcej