Tytuł: Ono
Autor: Marcik
Tagi: ja, dusza, coś, wnętrze
Epoka:
Moja dusza
To ciemny pokój
Zakurzony i ponury
Tak jak niebo zasnuty chmurami- pajęczynami
Stoi w nim kilka krzeseł
Bez nóg
i stół
Bez blatu
Toksyczny deszcz wyżarł dziurę w dachu,
Przez którą wpada
Ponura jasność dnia,
boleśnie przebija błonę ciemności
i rzuca mdłą poświatę
Na siedzące w kącie
dziecko.
Losowe utwory:
- La Pologne? La Pologne? Tam strasznie zimno, prawda? spyta... Więcej
Aragon Louis (1897-1982), pisarz francuski. Jako poeta związ... Więcej
Stoję ślepy na krawędzi świata, Oczy me wypalił los bezlito... Więcej
w szklanej kuli o ścianach jak mur
pływam w kroplach ro... Więcej
Mieczyk, gupik, molinezja, Patrzeć na nie to poezja. Nawet... Więcej