Tytuł: Ja żołnierz...
Autor: Florczak Judyta
Tagi: wojna, walka, zagubienie, śmierć, krew
Epoka:
Ja żołnierz...
Ja żołnierz,
Pośród tysięcy się gubię,
Tracę siebie z oczu
W tym bezkształtnym tłumie.
Ja,
Jeden z tysiąca
Do ciała przywiązany.
Cierpię katusze,
Przyjmuję rany.
Lecz umysł mam spokojny,
Nieśmiertelną duszę.
Czekam końca wojny,
Żyć...
Muszę.
Odgradzam się,
Na nikogo nie otwieram,
Lecz to mnie wciąga,
Ja tu umieram!
I co raz rzadziej drży mi ręka,
Za szybko tracę siebie
Wieczna udręka,
Błysk szaleństwa.
Ja napiętnowany,
Zbyt mało ludzki
Bo czy tak krwawią ludzkie rany?
Jak z moich,
Sączą się czarne stróżki.
Ja zbrukany,
Podłością świata.
Moja dusza...
-Brudna szmata-
Uważaj,
Bo i ciebie zabiję.
Co mówiłem wcześniej?
Że żyję?
Nie,
Że muszę.
A umarłem
Widocznie zgubiłem naraz i ciało i duszę...
Losowe utwory:
Mewo! Spójrz na mnie jeszcze nim odlecisz!
Spójrz na mnie... Więcej
boję się nawet bardzo czekam czekam aż przyjdziesz i mn... Więcej
Absolutnie wolny nie uznający żadnych
reguł, szukający no... Więcej
Tak jesteś niewzruszony, Jak kamień nieskruszony. Tak ty n... Więcej
Ja Cię pojąć próbuję
Wielkim będzie człowiek,