Tytuł: Są chwile
Autor: grześlak marcin
Tagi:
Epoka:
Są chwile,
Gdy gwiazdy,
Te światła na smołowym niebie,
Podchodzą tak blisko ...
Blisko na ramion długość,
Na wyciągnięcie lewej ręki.
Od serca strony biegnącej.
Są chwile,
Gdy kolan stawy próchnieją,
Dłonie wtem wnet marnieją,
Opadają i zawisają w żywym bezruchu.
Nagle ciało staje się tak ciężkie,
Tak ciasne i marne w żywocie,
Że tylko dusza i serce lekkie - je trzymają.
Są chwile,
Nielicznym tylko poznane.
Szczęśliwe, poniekąd nieszczęściem nazwane.
Pechem uczucia jest mieć takie,
Których tłumić - nie jest niejakie.
Niczym syzyfową pracą,
Z kamienną stać twarzą.
Są chwile,
Gdy serce pierś rozerwać by chciało
Lecz nie może z więzienia żeber,
Krat cierpienia - gorzkiego milczenia,
Siłą własną, wszechmocną, zwycięską
Wydostać się z uwięzi - nie dziś jeszcze.
Jeszcze nie pora - aż mocarną się stanie.
Są chwile,
Gdy łzy gęsiego sznurem ciągną.
Jedna za drugą pędem żwawym gnają,
Po skroni zroszonej poprzednią kroplą.
Takie momenty często bywają,
Gdy w poduszkę nawet mężczyźni szlochają,
Bo na miłość niewzajemną - leku jeszcze nie mają.
Losowe utwory:
Umarły do życia powstałem,
Odnalazłem sensu życie,
Śmi... Więcej
Moje oczy tęsknią za Twoim spojrzeniem,
A usta za powodem... Więcej
Od Awentynu jej dłoni kuszącego swym blaskiem, po kolejne w... Więcej
Dziwne zwierzę, chodzi wspak, Proszę Państwa: to jest rak!... Więcej
Czerń wiecznego pióra -
odzwierciedla dusze głębokie,