Tytuł: Tłumu wiatr.
Autor: Graczyk Karol
Tagi: wiatr, człowiek
Epoka:
Życie odchodzi z wiatrem,
Ostatnia chwila radości.
Niespodziewanie upadam na ziemię,
Puszka Pandory otwierana nienawiścią
Jest tylko chwilą niepojętą.
Życie odchodzi z radością,
Chęcią kolejnego tchnienia,
Odchodzi w rytm muzyki
Zszarganego sumienia.
Krzyk kołaczący ku bramom wieczności
Podniósł dumnie czoło.
Oni nie interesowali się wiatrem,
Lecz gdy ucichł stworzyli tłum.
Losowe utwory:
istnieje świat kolorowych barw
bez światło-cienia
z m... Więcej
jak w oknie pędzącego pociągu
przewijasz się Ty
w mych... Więcej
Zawalił mi się cały świat,
Rozumiałam to choć miałam niew... Więcej
Ten, który duchem umysłem i ciałem
Wymiar czasu, przestrz... Więcej
Codziennie rano, gdy wstaje Patrzę w lustro, widzę człowiek... Więcej