Tytuł: * * * [Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.]
Autor: Lermontow Michaił Jurjewicz
Tagi:
Epoka:
Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
Może już twego wzroku ujrzeć mi nie dane,
Miłego wzroku, w którym jak gwiazda nadziei
Dla mych rywali czułość twoja promienieje.
Życzę im szczęścia. Grzechem byłoby cię winić
Że mi wzbronione wszytsko, co dostają inni.
Lecz jesli miłość do mnie chciałaś skryć głęboko,
Kochać w milczeniu, łudząc mnie chłodu powłoką,
Jeśli mnie drwiącym uśmiechem pragnęłaś poruszyć,
Żal i tęsknotę tłumiąc w przepełnionej duszy,
Niechaj ci moje mroczne ukaże spojrzenie,
Czyja wina jest większa i większe cierpienie.
--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
Losowe utwory:
Anioły rodzą się zimą
Wyfruwają z otwartych kominów
St... Więcej
Cienie mrocznego ognia, tańczące w ogrodzie
Ogrodzie peł... Więcej
Czasami czuję pustkę
większą od Sahary.
Piasek wszyst... Więcej
Zły czas zrobił nam figla,
a może los niełaskawy.... Więcej
W tej twierdzy na ścianach paznokciami wydrapane są słowa,