Tytuł: Gajcy Tadeusz
Autor: Poezja polska
Tagi:
Epoka:
Gajcy Tadeusz, pseudonimy Karol Topornicki, Roman Oścień (1922-1944), polski poeta, dramatopisarz, prozaik i krytyk literacki. Studiował filologię polską na kursach podziemnego Uniwersytetu Warszawskiego. Członek prawicowej Konfederacji Narodu, redaktor jej konspiracyjnego czasopisma Sztuka i Naród. Od 1943. żołnierz Armii Krajowej, zginął w powstaniu warszawskim.
Kontynuował międzywojenny katastrofizm poetycki, ale jednocześnie był człowiekiem czynu, wynikającego z tragicznego heroizmu w duchu katolicyzmu. Stosował często wizyjno-symboliczne obrazowanie, na pograniczu snu i baśni.
Debiutancki tom Widma (1943) prezentował wizję totalnej zagłady. Usiłował to przezwyciężyć w humorystyczno-groteskowym stylu, parodiując dawne wzorce literackie. W dramacie poetyckim Homer i Orchidea (wystawiony 1946) zawarł los swojego pokolenia, skazanego na ofiarę. Podobnie w testamencie poetyckim Do potomnego z tomu Grom powszedni (1944).
Ponadto opowiadania, niedokończona powieść autobiograficzna, recenzje z tomików poetyckich w prasie podziemnej. Był jednym z najwybitniejszych twórców okupacyjno-wojennego tzw. pokolenia Kolumbów: Utwory zebrane (1952), Utwory wybrane (1968), Pisma (1980).
Losowe utwory:
W półmroku sennej lampy jakieś dziwne cienie, Zapach lekars... Więcej
Weź mnie Aresie w objęcia,
wpij swoje usta w moje,
szy... Więcej
Ach, kocham ciebie każdym serca tchnieniem, Ach, kocham cie... Więcej
Moja dusza umarła razem ze światem,
Światem, którego dzis... Więcej
Tutaj jest dylemat chyba: Czy węgorz to wąż czy ryba? Racz... Więcej